حقوق پزشکی
رضايت به درمان
منوی اصلی
صفحه اصلی اخلاق زیستی اخلاق پزشکی تاریخ پزشکی فقه پزشکی حقوق پزشکی پزشکی قانونی سلامت معنوی جامعه شناسي پزشكي آثار منتشر شده کتابخانه لینک های مرتبطورود كاربر
رضايت به درمان
یکی از عناصر اصلی انجام عمل جراحی یا معالجات پزشکی که شکل بنیادین و مهمی به خود گرفته و در واقع به گونه ای با حیات و تغییر در وضعیت موجود بیمار مرتبط است ، اخذ رضایت از بیمار می باشد . رضایت در معالجه و درمان به لحاظ تبعات و پیامدهایی که به دنبال دارد ، در قلمرو حقوقی جایگاهی ماندگار یافته است و در زمره یکی از مقولات مهم و به مثابه رویکردی نوین در حقوق پزشکی برشمرده می شود .
رضایت به درمان مبین این واقعیت است که بیمار از آنجا که به منظور معالجه و درمان ، مدتی ولو بسیار اندک ، جسم خویش را در اختیار پزشک و معالج قرار می دهد ، در نتیجه باید بر این امر به صورت آگاهانه و با اراده آزاد رضایت داشته باشد . چنین مساله ای از یک سو ناشی از رابطه پزشک و بیمار و وجود حس اعتماد بیمار به پزشک بوده و از سوی دیگر یکی از عوامل سقوط مسئولیت پزشکی نسبت به بیمار محسوب می گردد . بدیهی است که این نظریه دامنه مفهومی وسیعی داشته و صرفاً محدود به حوزه رضایت بیمار نمی باشد ، بلکه در مواردی هم که بیمار در وضعیت حیات نباتی است یا به سن رشد و بلوغ نرسیده ، نیز با اخذ رضایت از اولیاء قانونی وی این مهم محقق می گردد .
در این رهگذر حقوق پزشکی از مسائلی همچون مفهوم رضایت ، تنوع گونه های آن اعم از کتبی و شفاهی یا صریح و ضمنی ، آگاهانه و آزادانه بودن رضایت ، تفاوت رضایت با برائت ، نحوه اثبات و احراز وجود یا عدم رضایت ، استثنائات وارده بر رضایت به ویژه در فوریت ها و موارد ضروری و اورژانسی مورد مطالعه قرار می گیرد .
قال رسول الله (ص): اِنِّي بُعِثْتُ لِاُتَمِّمَ مَكارِِمَ اْلاَخْلاق
اخلاق برترين و عالي ترين سرمايه بشري است - سقراط حكيم
تمبر یادبود اولین کنگره بین المللی حقوق پزشکی در ایران 
--------------------------

چکیده مقالات اولین کنگره بین المللی حقوق پزشکی

چکیده مقالات دومین کنگره بین المللی حقوق پزشکی 
چکیده مقالات سومین کنگره بین المللی حقوق پزشکی




