دکتر زالی رییس کنگره تأکیدکرد: «به نظر می رسد حقوق پزشکی از بخشهای غفلت شده است که اکنون مورد عطف و التفات بخشهای مختلف علوم انسانی و آکادمیک قرار گرفته است . امیدواریم نتایج این پانلها به صورت یک پروتکل اجرایی برای هم دستگاه قضایی و هم بهداشت و درمان کشور طراحی شود تا بتوانیم از آنها برای صیانت از حقوق بیماران، بازسازی اعتماد میان صاحبان حرف پزشکی و مصرف کنندگان خدمات نظام سلامت بهره برداری کنیم. کشور ما کشوری است که مستغنی از فرهنگ بیگانه است و با توجه به آموزه های دینی و فرهنگ ملی مان این امکان را داریم که بتوانیم با فرهنگ خود اتکایی که در نسل جوان متبلور شده بتوانیم در زمینه حقوق پزشکی فارغ از همه جریانات سکولار که در دنیا وجود دارد یک الگوی نوین که تلفیقی از ایدئولوژی روشن و جهان بینی مستدل اسلامی است را همراه با آموزه های ملی مان، به عنوان الگویی بی بدیل برای جهانیان عرضه کنیم.
بحث پیوند اعضا از مسائل بسیار جدی است. با توجه به این نکته که کشور ما گامهای بلندی در این زمینه برداشته است، الان وقت این است که ما بتوانیم با توجه به رشد کمی و کیفی پیوند اعضا یک بازنگری در مدلهای اخلاقی و بازسازی مدلهای نوین آن داشته باشیم. بحث اتانازی اگر چه به مفهوم فعالش در کشور ما مصداقی نداشته است اما یکی از موضوعاتی است که در حال حاضر متبادر به اذهان پزشکان است و به خصوص جامعه پزشکی با آن روبه رو است این است که مریض تا چه زمانی به اصطلاح در مرحله انتهای بیماری است و به نظرمی رسد که ادامه روشهای متعارف درمانی موجب بقای آن بیمار نمی شوند. تا جه زمانی ما باید روشهای حمایت کننده را در واقع در مورد او اعمال کنیم و یا از آن دست بشوییم؟ چه زمانی می توانیم اقدامات درمانی را به حمایت وتوانبخشی تبدیل کنیم. این سؤال بسیار جدی است.نگاه و تدوین اخلاق حرفه ای از مباحث بسیار مهمی است که باید به عنوان یک رویکرد نوین آموزشی در تاروپود وجود صاحبان حرف پزشکی، به خصوص پزشکانی که با مردم محشور هستند و با آحاد جامعه یک نوع ارتباط اجتماعی فراگیر را برقرار می کنند، مورد توجه قرار گیرد. باید از همان ابتدا در وجود و رفتار حرفه ای ایشان ملکه شود و با گذاشتن دو واحد اخلاق پزشکی این امر محقق نخواهد شد. این باید جزئی از حرفه، روش و منش صاحبان حرف پزشکی درآید. روشهای متعارف موجود برای آموزش اخلاق پزشکی هم باید متحول شده و تغییر کند و دراین میان بحث مسئولیت پزشکی چون در دنیا تغییر کرده (ما هم باید تغییر کنیم) که امروزه بدون اشتراک بیمارنمی توان استراژی درمان را پی ریزی کرد. امروزه بیمار باید در ابعاد مختلف درمان از وجوه مختلف عوارض خواسته یا ناخواسته آن، عوارض اجتناب ناپذیر یا غیر قابل پیش بینی، خانواده بیمار و همراهان او استحضار کافی داشته باشند تا بتوانند تبیین بیماری، سیر بیماری و در واقع می توانند عوارضی را سخت تر از خود بیماری به دنبال داشته باشند تبیین کرد و با استدلال راه را جستجو کرد.
بحث آزادی عمل بیماران برای انتخاب روش درمانی با توجه به این امروزه بحث طب مکمل، طب جایگزین .. در مواقعی که استانداردهای پزشکی در برخی مواقع به شکل معمول و متعارف منجر به بهبود کیفی در وضعیت بیماران نمی شود راه جدیدی برای افقهای مکمل باز شده است. تا چه زمانی بیمار اختیار دارد و یا در مواقع اضطرار که بیمار شرایط خودش را نمی تواند به خوبی تخمین بزند و راه حل این موارد را در حقوق پزشکی پیدا کنیم.
از آنجا که در زمینه حقوق پزشکی در کشور، امروزه افراد صاحب نظر بسیار کم هستند لازم است دانشگاه به تربیت افرادی در این حوزه مبادرت ورزد. حقوق پزشکی از شاخه های بین رشته ای حقوق است و در این راستا درس نامه و کریکولومی در مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی دانشگاه تدوین شده است که واجد دو بخش است؛ بخش نخست کارشناسی ارشد (MS) که مباحث حقوقی، فقهی و قضایی در آن مطرح شده و برشهایی از اخلاق زیستی را شامل می شود که اصولا برای رشته های مرتبط انسانی به خصوص حقوق مهیا شده است. 2- در زمینه (PHD) این رشته نیز امیدواریم مورد توجه و اهتمام جدی قرار گیرد تا ما بتوانیم پایان نامه های خوبی در زمینه سلامت داشته باشیم. البته یک پیشنهاد نیز وجود دارد که برگزاری یک دوره پودمانی تحت عنوان (MPH) حقوق پزشکی است که جناب آقای دکتر عباسی و همکارانشان آن را طراحی کرده اند که از سال آینده تعدادی از پزشکان عمومی و کارشناسان ارشد حقوق در قالب یک دوره یک ساله MPH که دوره توانمند سازی است در بخشهای مدیریتی به عنوان MPH حقوق پزشکی هم پذیرفته خواهند شد. امید است این کار با همکاری دانشگاه علوم قضایی هر چه سریعتر انجام شود».